fbpx
13 June, 2021, 04:20

Morgen voel je je vast beter. En meer vooroordelen over depressie.

depressie voelt als een masker

Omdat ik zelf alweer een tijdje officieel de diagnose “persisterende depressiestoornis” heb (ook wel dysthyme depressiestoornis), lees ik er veel over en ik heb al vrij snel besloten dat ik er open over wilde zijn. Het is immers een ziekte, in sommige gevallen ook snel weer genezen, maar vaak ook chronisch, zoals in mijn geval. Het is wereldwijd weer Mental Health Awareness Week, en vandaar een blog over depressie.

Het duurde tot mijn 30e tot ik eindelijk zoveel puzzelstukjes kon plaatsen. Al die momenten dat mij werd verteld dat het wel over zou gaan. Dat iedereen zich wel eens rot voelt. Dat ik gewoon maar even naar buiten moest gaan, dan zou ik me vanzelf weer wel beter voelen. Misschien een keer lekker vroeg gaan slapen. Misschien moet je niet zoveel tegelijk willen, want fulltime werken en 3x per week sporten is wel wat veel toch? Misschien moet je even rustiger aan doen, een tijdje niet x y of z. Wie met een depressie kent deze zinnen niet? Hier zitten ook vooroordelen in verborgen, maar hieronder benoem ik er 3 die ik écht héél váák heb gehoord.

Design en lifestyleDesign en lifestyle

Luister!

Nu, een paar jaar later, heb ik zelf het idee dat we depressieve klachten wat serieuzer nemen. Dat we écht naar iemand luisteren als die zegt dat het niet goed gaat. Twijfel je over je eigen sombere stemming of denk je het te herkennen bij iemand anders? Ga het gesprek aan, met een hulpverlener (huisarts is een goede plek om te starten) of met iemand die dicht bij je staat, hoe lastig dat ook lijkt van te voren.


Ik wil ook nog even tussendoor de training Omgaan met depressie van Psychologie Magazine tippen. Kost eenmalig iets, maar je krijgt goede praktische en tastbare adviezen, waarmee je ook gerichter professionele hulp kunt gaan zoeken als dat nodig is.


Een depressie is niet een sombere bui alleen

Een depressie heb je niet zomaar. Daarvoor moet je aan een hoop criteria voldoen. Het is makkelijk gezegd: “ik voel me zo depressief”. Nog een reden om het serieus te nemen als je iemand vaker dan eenmalig hoort zeggen dat ‘ie zich zo somber voelt. Misschien heb je inderdaad last van iets eenmaligs. Dat kan. Maar het kan ook behoorlijk lang duren en heel heftig zijn.
Onderstaand filmpje legt het allemaal best goed uit, inclusief een iets wetenschappelijkere benadering:

Select 2021Select 2021

Mocht je het trouwens interessant vinden, boekenschrijver Tjeerd Langstraat vertelt in zijn nieuwste boek uitgebreid over hoe zijn depressie voelt en wat dat voor gedachtes, lastige situaties en bizarre gesprekken met zich meebrengt.

Vooroordeel #1: positief blijven helpt

Helaas. Als ik kon kiezen om voortaan altijd positief te zijn, dan deed ik dat. Jammer genoeg zit er tussen je emoties en wat je over die emoties denkt (gedachten dus) een behoorlijk groot gat als je depressief bent. Gelukkig zijn er veel therapievormen die dat gat kleiner kunnen maken, maar het is best hardnekkig. Heel tastbaar gesproken: ik had alles voor elkaar in mijn leven, als je er rationeel naar kijkt, maar het voélde absoluut niet zo. Er miste iets. Het klopte niet. Alsof je een toeschouwer bent in je eigen leven en niet mee mag doen. Iedere keer als iemand dan zei: “ah joh, kop op joh, je hebt toch alles wat je maar kan wensen, een fijn huisje, leuke vrienden, goede baan, je ouders leven nog, je hebt goed contact met je familie”, voelde ik me zó onbegrepen. Het vervelende is ook, het creëert nog meer discussie in je eigen hoofd. Alsof je met 2 poppetjes in je hoofd rondloopt die constant met elkaar aan het bekvechten zijn. Ik zag het heus wel, wat er gebeurde, waar mijn gedachten de mist in gingen. En dat heeft me lange tijd geholpen om te blijven functioneren, om ten minste een deel van de dag te negeren hoe ik me voelde. Tot ik in het donker lag te wachten op slaap die niet kwam.

Depressie is een ziekte en die los je net als elke ziekte niet op door ‘positief te blijven’. Er is wat symptoombestrijding beschikbaar, maar alleen jarenlange therapie (soms korter overigens) houdt het beheersbaar of geneest het in sommige gevallen.

blijf positief

Vooroordeel #2: lekker een rondje lopen!

Bewegen helpt tegen heel veel dingen. Het geeft lucht, het laat je bloed weer lekker stromen, dus in die zin is bewegen echt top. Zéker als preventie. Ik noem het expres bewegen, omdat sporten vaak een soort prestatiedruk in zich heeft en daar is niet iedereen bij gebaat, terwijl bewegen in die zin veel laagdrempeliger is. Maar, komt het. Als je al depressief bent, en je hebt echt even een zware periode, dan is ook gewoon bewegen een hele opgave. Toen ik nog regelmatig midden in m’n depressie zat, kon ik niet eens de energie opbrengen om voor andere dingen dan de wc m’n bed uit te komen. Wil ik functioneren als ik depressief ben, dan moet ik bergen verzetten in m’n hoofd. Vechten. En dat is me nog wel vaak gelukt gelukkig, al dan niet met hulp van anderen. Maar een rondje lopen, of bewegen in die zin, was niet 1 van de dingen die ik even kon opbrengen. Een depressie is best destructief van aard, dus jezelf voorstellen dat je uit je bed of van de bank af moet komen, is nagenoeg onmogelijk.

In het verlengde daarvan ligt ook het advies: zoek de natuur op. Nu is dat deze Mental Health Week het thema (Nature). Ik wilde echt wel, maar voor natuur moest ik naar buiten. En buiten zijn andere mensen. Mensen die het wél kunnen, die gewoon leven, die zich niet rot voelen, die me aankijken, die niet matchen met mijn gevoel van onwerkelijkheid. Wederom: preventief geloof ik heilig in de kracht van natuur. Voor mezelf heb ik sinds mijn diagnose andere manieren gevonden om met natuur bezig te zijn, just in case. Veel planten in en rond het huis, 2 katten om voor te zorgen, ik maak bijenhotels als ik zin heb om even met mijn handen bezig te zijn. Dat helpt ook als ik geen zin heb om de veilige omgeving van mijn huis te verlaten.

bijenhotel met bij

Vooroordeel #3: erover praten is niet handig

Sinds mijn diagnose heb ik al zo vaak de vraag gekregen waarom ik zo open ben over mijn depressie. Wil ik aandacht? Ben ik niet bang dat het mijn kansen op de arbeidsmarkt verkleint? Dat mensen me anders bekijken en gaan behandelen? Het antwoord is nee. Ik heb er alle begrip voor als je je eigen mentale uitdagingen voor je houdt en niet deelt met anderen buiten je vertrouwenskring. Ik heb zelf echter gemerkt dat het juist veel herkenbaarheid oproept. Collega’s die ook eindelijk open durven zijn, kennissen die ineens vragen durven stellen over hoe ze zelf met iemand moeten omgaan die zich somber voelt, vrienden die makkelijker durven zeggen dat ze even een rottige tijd hebben. Het opent juist deuren. En het is niet zo dat je met een depressie ineens niet meer ‘werkt’, dat je een slechter mens bent erdoor. Zeker, er zijn zat mensen die uitvallen, die niet kunnen werken. Net als met een burn-out of andere langdurige ziekte. Je neemt je tijd, leert ervan, past je leven aan, en gaat daarna weer verder. Dat heb ik gedaan, en ik ben beter dan ooit in staat om te herkennen wanneer ik even rust moet pakken, wat ik moet doen om spanning kwijt te raken, wat ik kan doen om mijn triggers te verzachten, wanneer ik hulp moet vragen, en zo nog veel meer.

Na jaren leren over hoe mijn depressie werkt, gaat het nu goed. Ik heb af en toe nog wel eens dagen, en dagen achter elkaar, dat ik rondloop met een onbestemd en somber gevoel, dan herken ik weer wat emoties die op de loer liggen, te wachten tot ik weer in de gevechtsstand ga. Ik ben nog steeds in therapie. Ik ben trots op mezelf dat ik zoveel heb geleerd en dat het morgen inderdaad vaak weer beter voelt. Ik duim dat het nog heel lang zo mag voelen en dat ik niet meer terug hoef naar die donkere tijd, hangend boven dat zwarte gat, bang voor wat ik daar zag.

Heb jij ervaring met depressies? Bij jezelf of bij een ander? Wat is een vooroordeel dat jij had? Of misschien op jou afgevuurd kreeg? En hoe ging je daarmee om?

Zie jij het leven niet meer zitten? Praten kan opluchten. Je kan 24/7 anoniem chatten via 113.nl of bellen met 113 of 0800-0113 (gratis)

Beelden: Pixabay

Share

Ik ben dol op shiny nieuwe hebbedingetjes, pakjes uitpakken (yay, cadeautjes!), tattoos, planten (binnen en buiten), films en series kijken, eindeloos nerden, schoenen, koffie, oké, ook thee en meer. Kan dagen praten over mijn twee katten Milo en Fendi #catlover Hou niet van hobby's, maar ik heb er duidelijk teveel :O

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.