Alweer een jaar voorbij: een overzichtje

Featured image credits

Alweer een jaar voorbij. Zo voelt het wel. Dit jaar vloog echt. Het begon niet heel geweldig, maar inmiddels is het eigenlijk vooral een raar gevoel dat het alweer klaar is. Zo’n virtueel punt waarop alles nieuw wordt en je wordt verondersteld voornemens te verzinnen en plannen te maken is altijd wat gek. Waarom kan het niet nog even doorgaan? Gefilosofeer daargelaten, ik wilde toch even het afgelopen jaar met je delen zoals ik altijd doe.

Het jaar begon met een forse depressie. Duurde even voor ik dat gegeven kon accepteren, maar het was er al sinds oktober het jaar ervoor. Dus ik weer lekker in therapie en in augustus kwam dan ook de diagnose “dystieme depressiestoornis (licht)”. Niet niks, maar gelukkig ook niet al te veel. Ik heb er last van, maar niet altijd en niet altijd in de winter. Specifieke triggers veroorzaken het, zoals vermoeidheid, ruzies, onduidelijkheid, verveling, en nog zo wat. De oorzaak ligt uiteraard dieper en komend jaar gaan we daar nog eens lekker in graven hopelijk. Dus dat is dat. Leren van mezelf, leren omgaan met mezelf en met anderen. Kan sowieso geen kwaad.

Voorjaar

Begin april begon ik op mijn nieuwe werk. Als consultant, voor meerdere klanten, met veel collega’s en veel uitdaging. Goede keus tot dusver. Het voelt als een thuis, als een familie. Met toch heel veel diverse personen en karakters. Het geeft me tot op heden rust en een plek waar ik energie kwijt kan. En mezelf mag zijn. Mindere dagen zijn er prima, niemand die er gek van opkijkt. We doen leuke dingen en hebben lol.

Toen ik net begonnen was, in mei, ging ik op vakantie naar Bilbao. Helaas liep dat heel beroerd af. Ik heb lang getwijfeld hoeveel ik daarover moest zeggen, omdat het niet alleen over mij gaat. Ik was met mijn toen beste vriendin, waar ik veel van kon hebben en we gingen al 5 jaar samen op vakantie. Dus dit zou geen uitzondering zijn. Helaas had ze al maanden extra last van haar dwangneurose en ik heb onderschat hoe ernstig het was. Zij ook denk ik. We hadden zoals gewoonlijk een gezamenlijke hotelkamer en ik denk dat het slimmer was geweest als we aparte kamers hadden gehad. De derde avond al ging het mis en kon ze zich alleen nog maar ergeren aan mijn gebrek aan “hygiëne”. (Let wel, voor iemand met smetvrees is het nooit genoeg.) Ze maakte daar een opmerking over en aangezien mij geleerd is nooit mee te gaan in dat soort gedrag, ging ik ook niet mee. Vervolgens escaleerde de boel vrij snel, en hoewel ik ongetwijfeld dingen slimmer had kunnen aanpakken, was ik klaar met over me heen te laten lopen, klaar met me te laten commanderen en klaar ermee om steeds met haar nukken en grillen akkoord te gaan omwille van de lieve vrede. Erna volgde een stroom aan beledigingen en rotopmerkingen. Toen ze me de volgende ochtend zonder nieuwe aanleiding opnieuw grof beledigde, heb ik even gehuild, daarna voelde alles als kapot. Het was niet meer te redden. Zowel zij als ik besloten, afzonderlijk van elkaar, terug naar huis te vliegen. Voelde wel wat vreemd om elkaar op het kleine vliegveldje daar als vreemden weer tegen te komen. Sindsdien heb ik haar nooit meer gesproken. Ergens jammer, maar de houdbaarheidsdatum was verstreken. Jammer van de vriendschap die we hadden en de mooie dingen die we ook gedeeld hebben. Maar goed om weer verder te leren wat bij mij hoort en wat bij een ander hoort. Eenmaal thuis werd ik door mijn beste vriend fijn opgevangen en was het bovendien stukken beter weer dan in Bilbao. Ik heb nog een paar dagen heerlijk genoten van het lekkere zonnetje, hoewel met een schaduw in mijn hart.

Maar het Guggenheim heb ik gelukkig gezien!

Zomer

De zomer stond in het teken van relaxen, ondanks dat ik gewoon aan het werk was. Zo ging ik naar de Gamma Racing Days, naar DTM in Zandvoort, ik ging los op het Hollands Feest van werk en in september heb ik heerlijk gezeild op de Friese meren bij Sneek, ook met werk. Ik heb achterop een motor gereden, zo vet! Ik ben eindelijk naar de Orchideeën Hoeve geweest.

Gamma Racing Days

Rust en ruimte zoeken

Ook ben ik naast pencak silat begonnen met yoga. Ik wil een beetje soepel blijven en merk dat ik erg moeite heb om naast die ene dinsdag vechtkunst beoefenen erg moeite heb om te sporten. Yoga geeft wat rust maar laat me ook relaxt aan mijn lichaam werken. Ik leer waar het vast zit, niet elke keer op dezelfde plekken overigens. Ik weet nu beter wanneer rust of juist inspanning kan helpen om het weer soepel te krijgen. Los daarvan heb ik nog wel als doel om komend jaar weer meer te sporten, in welke vorm ook. Misschien weer hardlopen voor mijn conditie. Misschien wel pilates of CrossFit weer. Ik begin het gevoel te krijgen dat ik weer wat intensievers aan kan.

Omaatje

Wat minder leuk was deze zomer, was dat mijn tweede oma helaas vrij plotseling is overleden. Hoewel we al jaren dachten dat ze elk moment de geest kon geven wegens allerlei operaties en kwalen, kwam het uiteindelijk toch vrij ineens, want het ging relatief aardig leek het. Het voelde alsof de generaties ineens opschoven. Mijn eigen ouders voelden ineens een heel stuk sterfelijker. Ken je dat? Nu volgt een jaar van alles voor het eerst zonder oma. Opa’s verjaardag zonder oma met de hele familie aanwezig, kerst zonder oma, straks gelukkig nieuwjaar wensen aan alleen opa, oma’s verjaardag die zonder moment voorbij zal gaan. Met mijn andere opa hebben we dit nu al twee jaar gedaan. Blijft een beetje gek voelen. Opa’s zijn zo alleen zonder oma’s altijd.

Herfst en winter

De laatste maanden van het jaar vlogen keihard voorbij. Ik heb geklommen tot 18 meter in de klimhal en vond dat supercool. Ik ging voor het eerst weer naar een feestje en borrel met echte zin en veel plezier, sinds tijden. Mijn depressie is er even niet. Mijn verjaardag afgelopen donderdag was heel gaaf. Zoveel lieve mensen die speciaal voor mij naar Haarlem kwamen om het mee te vieren. Zo mooi. Ik begrijp nog steeds niet goed waarom mensen dat voor me over hebben. Ja, het is gezellig, ja, alle mensen die ik bij elkaar gooi passen zo fijn bij elkaar, maar voor mij? Afijn, mij hoor je niet klagen. Zelfs mijn vader en vriendin kwamen er speciaal voor vanuit Zeeland en namen een hotel om extra lang erbij te kunnen zijn. Voor het eerst ever. ??

E.v.a leuke dingen

Ik ben dit jaar weer naar Muse geweest, in de Ziggo Dome. Ik heb een stedentripje door Gouda en Delft gemaakt en veel geleerd over steden die ik van naam wel ken, maar weinig van weet. Ik heb m’n nieuwe meubeltjes eindelijk in m’n eigen huisje staan en ben er zo blij mee! Ik heb durven daten, weliswaar zonder succes omdat ik natuurlijk niet in 1x tegen Mr. Right aanloop. Maar het begin is er. Ik heb leuke samenwerkingen gehad voor mijn blog. Hoewel de insteek dit jaar was om er vooral mijn eigen ding op te doen en niet teveel met commercie bezig te zijn, bleek dat het ook allebei kan. Mijn andere blog, intogadgets.nl, heb ik van de zomer verkocht aan een stel enthousiaste gadgeteers. Dat gaf veel rust. Ik wist wel dat ik veel tijd stak in het aansturen van de vrijwilligers, het tegenlezen van stukken, het regelen van reviewmateriaal en nog veel meer, maar pas achteraf merk ik hoeveel het echt was. Ik ben wel superblij met iedereen die destijds het avontuur met me aan wilde gaan, voor alle leuke contacten met PR-bureaus en fabrikanten en met de leuke stukken die we hebben geschreven. Ik ben naar een leuke ijshockeywedstrijd geweest en heb me zwart met goud verkleed voor een zeer geslaagde kerstborrel.

IJshockey Tilburg

Dankjewel lieve vrienden

Tot slot wil ik eigenlijk iedereen bedanken die er voor me was afgelopen jaar. Zowel collega’s als vrienden als kennissen. Ik kan voor mijn gevoel nooit uitdrukken hoeveel een fijn contact voor me betekent. Lekker sentimenteel en dat ben ik niet vaak, maar daarover wel. Ik heb altijd het gevoel dat ik als vriendin tekortschiet en meer kan doen om contact warm te houden. Ik geef om jullie allemaal, heel veel, en ben heel blij met iedereen en zou daarmee graag méér doen. Maar net als iedereen heb ik ook zo mijn bezigheden en doe ik wel mijn best. Er is helaas nooit genoeg tijd om iedereen de aandacht te geven die hij volgens mij verdient. Toch heb ik afgelopen jaar meer dan ooit gevoeld dat ik echt een groep fijne mensen om me heen heb. Ik hoop dat nog heel lang zo te hebben want het maakt me een gelukkig en beter mens.

Afgelopen jaar was echt een jaar van groei, van activiteit, van leren, van vallen en opstaan en vooral weer doorgaan. Van ergens komen. Van vriendschap. Een mooi jaar. De tijd vloog en dat is vaak positief. Ik heb me geen moment verveeld.

Make it amazing

Ik wil je langs deze weg een heel fijn en gelukkig 2018 wensen. Doe voorzichtig met vuurwerk!

Hoe was jouw afgelopen jaar? Deel je het in de reacties??

Share

Ik ben dol op shiny nieuwe gadgets, pakjes uitpakken (yay, cadeautjes!), tattoos, planten (binnen en buiten), films en series kijken, boeken lezen, eindeloos nerden, schoenen, koffie, oké, ook thee en meer. Kan dagen praten over mijn twee katten Milo en Fendi #catlover Hou niet van hobby's, maar ik heb er duidelijk teveel :O In het dagelijks leven ben ik SEO consultant.

autoverzekering