Plog: kijkje in de koffiebranderij van Simon Levelt in Haarlem

Normaal ben ik wat meer van tekst, maar dit laat zich echt het beste in beeld vertellen: mijn bezoekje aan de koffiebranderij van Simon Levelt. Een exclusief kijkje in de keuken! Voor het eerst stelde Simon Levelt de fabriek open voor enkele bloggers om te laten zien hoe hun koffie wordt geroosterd en verpakt. En de thee, ze hebben ook thee. Je zou het haast vergeten.

De komende weken hoop ik nog wat meer blogs te delen over de branderij en over de thee van Simon Levelt. Niet omdat ik hiervoor betaald word (nee, echt niet), maar omdat ik koffie (en thee) zo awesome vind dat ik er graag veel over schrijf en uitleg. Dus vandaar. Ik vond het echt megavetcool om een keer van dichtbij te zien hoe koffie wordt gemaakt.

Daar zijn we dan!

Het is bijzonder jammer dat geur nog niet via een computer over is te brengen. Want als je hier dus aan komt rijden, is het eerste wat je ruikt een lekker zware koffielucht! Als echte koffiefreak is dat natuurlijk echt een heerlijke geur. Helaas zijn de mensen die in de buurt wonen niet altijd zo enthousiast begreep ik van de dames van Simon Levelt. Jammer hoor. Anyway, op naar binnen!

Voordat je de fabriek in gaat…

…moet je natuurlijk een heel hygiënproces doorlopen. Handjes wassen, speciale jas aan en natuurlijk een dommig mutsje op je hoofd. Anders vindt binnenkort iemand jouw mooie haar in zijn koffie…

De balen met koffiebonen

Voorzien van labels met informatie over de boontjes, zoals uit welk land ze komen, vind je bij Simon Levelt een hele hal vol met balen koffie. Als je dit zo ziet liggen ben je heel benieuwd hoe die koffie straks smaakt!

Groene koffieboontjes

Zo zien de originele koffieboontjes eruit voordat ze gebrand worden. Net een soort erwten. Van deze boontjes gaat een speciaal afgewogen mengsel (bonen afkomstig uit diverse landen bijvoorbeeld) de brander in.

Zo’n brander is net een wasmachine

Zoals Jan-Willem, de voorman zeg maar, zei: eigenlijk is geen branden, maar roosteren. Dat gaat in verschillende fases. Eerst worden de boontjes een beetje voorverwarmd op 30 graden, zodat ze alvast een beetje gaan drogen. Vervolgens worden ze in de eerste drum (trommel) verwarmd naar 160 graden. Poosje wachten en dan zijn ze al een stukje droger.

Na de eerste droging

Na de eerste droging zien ze er nog lekker licht uit. Kun je ook wel al koffie van zetten, maar dan proef je nog hele vreemde dingen. Voor het proef-cuppen zijn ze vaak ongeveer zo licht. Daarna gaan ze door naar de tweede trommel, waar ze afhankelijk van het einddoel tot wel 260 graden geroosterd worden (dark roast).

Na de tweede branding

Na de tweede branding zien de boontjes er zo uit. Ze zijn dan nog gloeiend heet.

Afkoelen!!

Om te voorkomen dat de boontjes vanbinnen nog verder garen, moeten ze direct gekoeld worden. Dus wordt er water op gesproeid en draait een armpje lekker rond. Aan de onderkant loopt het water met de lucht er weer uit en als de boontjes goed genoeg zijn afgekoeld, gaan ze naar het filtersysteem.

Daar heb ik dan even gaan foto van, maar daar worden dan nog even steentjes en maffe boontjes en andere rarigheid eruit gefilterd. Na dat proces worden de boontjes in silo’s bewaard tot ze vermalen en/of verpakt gaan worden, want ze moeten zeker 5 uur rusten voordat ze verpakt worden. Anders gaat het malen heel slecht.

Koffie komt niet, eh wel, uit de lucht vallen

Inmiddels zijn we na wat stapjes overgeslagen te hebben op de foto, aan bij de verpakkingsmachine. Hier wordt met superveel innovatieve foefjes gezorgd dat er precies de juiste hoeveelheid gemalen koffie in de zakjes komt en dat er een ontluchtingsventiel in de verpakking wordt gedrukt.

En dan krijg je dit

Zonder ventiel zou de verpakking ontploffen want de boontjes produceren ongeveer 9x (als ik het goed heb onthouden) hun eigen gewicht aan CO2. Dat komt allemaal nog vrij in de verpakking. Is ook goed, want die CO2 zorgt bij het zetten ook voor een groot deel van de smaak. Vandaar dat koffie ook niet superlang houdbaar is. Of althans, wel houdbaar, maar niet meer lekker na enige weken.

Gaat snel he?

Zo krijgt de supermarkt of deli ze binnen straks. Woop.

Lekker drinken joeh!

Na dat hele proces kun je dan een keer van je bakkie versie koffie gaan genieten. De lekkerste manier is zoals hierboven, op zijn Indonesisch, gewoon gemalen koffie in een bak, water erop, paar minuten wachten, roeren, nog ff minuutje wachten en dan drinken. Niet tot op de bodem want koffiedrab is niet lekker…Overigens verschillen de meningen nogal over welke zetmethode het lekkerst is, maar toch.

All the goodies

Superblij weer naar huis na deze toffe rondleiding bij Simon Levelt. Met genoeg koffie om de komende jaren door te komen denk ik zo, en gelukkig nog wat thee. Over de thee binnenkort een apart blog!

Ben jij wel eens bij een koffiebranderij geweest? En wat is jouw favoriete koffie?

Over Annelies Verhelst

Annelies VerhelstIk ben dol op shiny nieuwe gadgets, pakjes uitpakken (yay, cadeautjes!), tattoos, planten (binnen en buiten), films en series kijken, boeken lezen, eindeloos nerden, schoenen, koffie, oké, ook thee en meer. Kan dagen praten over mijn twee katten Milo en Fendi #catlover
Hou niet van hobby's, maar ik heb er duidelijk teveel :O
In het dagelijks leven ben ik SEO consultant.

Vorige

CBD-olie: de remedie voor alle onverklaarbare klachten?

Volgende

8 (en meer) absolute must-haves voor kattenbaasjes in spé

2 Reacties

  1. Leuk Annelies!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén