Mijn redenen waarom ik weinig met kerst heb
Nee, geen jubelverhaal over hoe geweldig
kerst is, vreedzaam, gezellig, iets doen voor een
ander. Niks van dat al. Ik heb namelijk niet
zoveel met kerst. Echt niet. Ik heb daar
vanzelfsprekend goede redenen voor. Vandaar ook
deze blogpost. Na deze blogpost ga ik vast dromen
over de geest van het verleden, die van het heden
en die van de toekomst, maar dat is dan maar zo
. Ik vind namelijk dat al dat
blije kerstgedoe ook wel eens een tegengeluid mag
kennen.
Ik kom uit een familie waar kerst
behoorlijk veel betekenis heeft. Kerkgangen tot in
den treure, kindje Jezus ging de wereld redden en
vrede op aard'. Kerst werd altijd sober gevierd,
geen kerstboom (hooguit een kleintje voor op een
bijzettafeltje), maar gelukkig wel een enigszins
speciale maaltijd. Rollade ofzo. Ergo: twee dagen
die meestal redelijk saai waren. Tot ik een jaar
of 10 was. Daarna vierden we om het jaar de kerst
bij paps. Die wel een grote boom had, en wat
pakjes onder die boom en kerstfilms. Toegegeven,
gezellig, en niet de overdreven druk erop.
Twee dagen even anders
Waarom ik dan echt niks met kerst heb? Omdat het zo nep is. Twee dagen (let wel, twee) worden we verondersteld met elkaar op te kunnen schieten, lief voor elkaar te zijn, vrede op aarde te wensen, extra geld te geven aan goede doelen, samen te eten, cadeaus voor elkaar te kopen, genieten van alweer diezelfde kerstfilm en meer van die dingen. Twee dagen waarop ineens alles anders is. Waarop je dient te genieten van alles en iedereen. Liefst met sneeuw erbij, want dat haalt de sfeer wat extra naar boven. Seriously? Why?
Excuusdagen
Nou, ik weet wel waarom. Omdat we
altijd een excuus nodig hebben om elkaar iets te
geven. Even lief voor elkaar te zijn. Even wat
extra aan het goede doel te geven. Als je midden
in de zomer ineens 25 euro doneert aan aidswezen in
Afrika dan krijg je scheve gezichten. Als je
zomaar een cadeau voor iemand koopt dan zit er
vast iets achter of ben je gewoon een slijmjurk.
Als je elk weekend gezellig dineert met je hele
familie dan ben je niet meer van deze tijd, maar
een sufmuts. Als je in de lente een blogpost
schrijft over oorlogen en oproept tot vrede op
aarde ben je naïef.
Maar met kerst gelooft iedereen dat geld doneren echt helpt, vindt iedereen dat eten met je familie wel gezellig is, dat oorlogen inderdaad stom zijn en dat die soldaten ook bij hun familie moeten kunnen zijn met kerst (waarom de rest van het jaar niet dan?) en dat een cadeau de ultieme erkenning is van wat je voor iemand betekent. Waarom hebben we dat in godsnaam nodig? Al denk ik dat de betere vraag is: waarom geloven we er de rest van het jaar niet in? Mogen we met kerst 'even lekker gek' doen en moeten we de rest van het jaar maar normaal doen?
Andere dagen
Ik zou het toch bijna willen toedichten aan onze nuchtere, zuinige, chauvinistische instelling. En aan alle commerciële toestanden die daar lekker op inspelen. Het hele jaar nergens aandacht voor, ach, dan moet je met kerst echt je hart laten spreken. Laat je hart ook eens spreken in de rest van het jaar! Voer goede voornemens meteen uit en stel ze niet uit tot 1 januari. Geef iemand meteen dat leuke cadeautje wat je zag in dat leuke winkeltje, in plaats van het uit te stellen tot kerst of een verjaardag. Doneer op 14 februari eens wat extra's aan aidswezen als je dan toch een bijzondere dag nodig hebt. Denk dán eens aan al die mensen die de liefde van hun leven eraan verliezen, of kinderen die liefde van hun ouders moeten missen. Dat soort dingen.
Altijd gezellig
Ik heb dit jaar met enige frisse tegenzin een mini-rieten-kerstboompje met lampjes voor in de vensterbank als cadeautje geaccepteerd. Voor de buren, want ik zie het niet, het staat soort van achter de gordijnen. ik heb waxinelichtjes, maar die doe ik niet vaker aan dan anders. Ach, wat zielig, ik hoor het je gewoon denken. Maar ik mis het gewoon niet. Ik kan het elk moment van het jaar heel gezellig maken met kaarsjes en lichtjes en lekkere hapjes en een leuke film. Daar heb ik geen kerst voor nodig.
Driving home for christmas
Desalniettemin ga ik morgen
gezellig door de besneeuwde landschappen richting
Zeeland om kerst te vieren bij het enorme gezin
van mijn paps. Ik geloof dat we dan met 9 man in 1
huis zijn. Gezellige drukte. Ook dat gebeurt wel
vaker, dit keer dus met een boom en pakjes en ik
heb een leuk cadeautje voor mijn paps en vriendin
dit keer. Hoefde er niet eens naar te zoeken
Kan nog niet zeggen wat het is,
want ze lezen dit blog...Maar of het nou kerst is
of niet, ik ga mijn familie weer zien en dat is
altijd leuk.
Afijn, ik ben mijn frustraties over de kerst weer kwijt. Ondanks dat ik er zelf niet zoveel mee heb en dan maar gewoon geniet van de gezelligheid hoop ik toch dat iedereen een fijne kerst heeft!

Vond je dit artikel nuttig/leuk/interessant? DEEL het dan met je vrienden via onderstaande social buttons!
Abonneer je op de RSS-feed of blijf via e-mail op de hoogte van nieuwe artikelen!
Gepost op 23-12-2010 22:21 in de categorie persoonlijk door Annelies
4 comments - Reageren?
J.
24-12-2010, 10:59
In grote lijnen ben ik het wel met je eens...
Merry Christmas evengoed, en rij voorzichtig!
Niels Gouman
24-12-2010, 11:18
Dankjewel dat je één van de weinigen bent die eerlijk durft te zijn, zelfs met kerst zie je te weinig blogjes die tegen de kudde in gaan
Tina
26-12-2010, 23:18
ik volg je helemaal Annelies!!!! Hoop dat je goed door de sneeuw heen ben gekomen!!!! En weer veilig in Haarlem terug!!
Eric JF Kleijssen
28-12-2010, 00:42
helemaal mee eens, het (ver)wordt tot een commerciële tentoonspreiding van (een paar dagen) hypocriet medeleven. De druk van het verplichte gezellig doen eindigt ook vaak in hoog oplopende irritaties en ruzies #datnaweerwel
Er is weinig meer over van het
in de donker(st)e dagen van het jaar eindelijk
tijd hebben voor zelfreflexie.

overigens nog gefeliciteerd met je verjaardag
Voeg commentaar toe